Ode aan mijn Mii

1327443833575_3660041

Ik ben gek op auto’s. Altijd al zo geweest. Ik ben zo iemand die er een drama van maakt wanneer haar toenmalige geliefde met het idee speelt een stationwagon te kopen. Wanneer er op de snelweg een mooie Tesla Model S voorbij rijdt, maak ik verlekkerde geluiden waar mijn geliefde jaloers op is (daarom maak ik ze alleen nog maar als ik alleen in de auto zit). Als ik droom van het winnen van een prijs in de loterij dan denk ik alleen maar aan de auto die ik ga kopen. Top Gear staat in de lijst van mijn meest favoriete programma’s. Mijn geliefde was erg leuk toen ik hem ontmoette, maar als hij, let’s say een Fiat Multipla had gereden, dan was de liefde toch snel over geweest. Anyway, you get the point.

Maar het meest gek ben ik op mijn eigen, geweldige autootje. Liefkozend Mii genoemd. Want het is een (knalrode) Seat Mii. En ik weet dat een auto een gebruiksvoorwerp is, maar kent u dat TLC programma over mensen die verliefd zijn op een materiële zaak? Juist, guilty. Weliswaar niet in een dergelijke mate dat een psycholoog helemaal los kan gaan met zijn DSM-V, maar wel in een mate dat ik niet voor mezelf in sta als iemand het waagt boven op Mii te botsen. Nu ben ik al niet de meeste rustige, beheerste chauffeur maar ik denk dat ik op dat moment verander in een raging Christian Bale.

U gelooft mij niet? (insert Dr. Phil voice) Hierbij de schokkende feiten:

  • Ik praat tegen Mii. Ik begroet hem ’s ochtends of als ik met mijn fiets langs pendel. Als Mii met zijn 60 pk-tjes een sprintje trekt op de snelweg geef ik hem een complimentje of ik spreek hem toe als hij (ja echt, ik zou dat nooit doen) weer eens veel te hard rijdt.
  • Ik geef Mii een schouderdashboard-klopje als hij iets goed gedaan heeft, bijvoorbeeld het inhalen van slakjes op de weg.
  • Mijn geliefde en ik praten niet over ‘de auto’ maar over Mii, en dan ook nog alsof het een gelijkwaardig persoon is. Ook tegen anderen heb ik het niet over ‘mijn auto’ maar over Mii. Hence deze blog.
  • Heel soms geef ik Mii een knuffel. Omdat ik zo blij met hem ben.

Ik heb Mii nu anderhalf jaar en er gaat een tijd komen dat wij afscheid van elkaar moeten nemen. Want stiekem is Mii niet helemaal geschikt voor die 120 kilometer die ik elke dag rijd dus er komt een moment dat ik Mii moet inruilen voor zijn grotere broertje. Ik denk dat ik nu alvast een daily therapiesessie ga inplannen.

Maar verder ben ik heel normaal en mentally sane hoor.

Advertenties

Man zkt. vrouw zonder zelfrespect

 

Man, acad. 63 jaar, gepensioneerd manager, zakelijk nog een beetje busy, in goede doen, (nog) gevangen in een andere ongelukkige relatie (dus nog even gebonden), zoekt aantrekkelijke, lieve, intelligente, tenminste hbo denkniveau, (aanzienlijk) jongere vrouw voor in eerste instantie gezelligheid, goed gesprek, erotiek, wederzijdse aandacht, goede lunch etc. Naderhand theaterbezoek etc. Indien het klikt uitzicht op duurzame relatie. Ik ben liefdevol, empatisch, zorgzaam, betrouwbaar maar ook sportief en mannelijk. Zie er jonger uit dan mijn leeftijd, 1.85 cm, goed postuur, recht van lijf en leden. Derden zeggen (beetje onbescheiden) mij een “leuke” man te vinden. Discretie gevraagd en geboden. Spreekt je dit aan schrijf mij dan, bij voorkeur met foto. Je krijgt er geen spijt van.

Geen betere weekendbesteding dan vergezeld door thee en fijne muziek samen met mijn lief de zaterdagkranten door te spitten. Ik houd van het Volkskrant Magazine, de Sir Edmund en de economische achtergrondartikelen in de NRC. Maar mijn grote favoriet zijn – naast de restaurantrecensies van Mac van Dinther – de contactadvertenties.

Oh, de contactadvertenties… how they make my day. Van een man die zichzelf een loser en egoïst noemt en daarom een vrouw zonder problemen wil tot een man die zichzelf zo geweldig vindt dat hij niet snapt waarom hij alleen is (well, I do). Ik vind ze hilarisch. Ook de Pier Ebbinge Relationship advertenties vind ik altijd prima vermaak met rijke welgestelde mensen die altijd stijlvol, cultureelverantwoord en geliefd door hun omgeving zijn. Briljant.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen contactadvertenties en mensen die er gebruik van maken. Het is wel een ouderwetse verademing tussen de lexa.nl-profielen en Tinder-madness van tegenwoordig. Maar met het bovenstaande juweeltje dat ik afgelopen weekend in de Volkskrant vond, is zoveel mis dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Dus bij deze mijn gedachten bij het lezen van dit stukje proza:

  1. “…”
  2. Seriously?
  3. “…”
  4. “Bestaan deze mensen echt? Wow.”
  5. “Ik krijg de kriebels van mensen die zichzelf als nog een beetje busy omschrijven. Ik krijg er onderwereld / vastgoedfraude / vrouwenhandel / witwas / maffiosi ideeën van. Dat is waarschijnlijk de reden dat hij kiest voor een achteraf rubriekje in de krant en niet voor een openbaar-met-foto-internet-dating-profiel.”
  6. “Oh wacht. Hij is nog ‘gevangen in een ongelukkige relatie’.”
  7. “(…)”
  8. “Wow.”
  9. “Bizar dat je zo graag vreemd wilt gaan dat je er een advertentie voor moet plaatsen. Second Love is natuurlijk geen optie, want hij is nog een beetje busy.”
  10. “Zou (de familie van) zijn vrouw rijk en machtig zijn, dat hij niet de ballen en het fatsoen heeft om bij haar weg te gaan?”
  11. “Of kijk ik nu te veel Gossip Girl?”
  12. “Gelukkig is hij absoluut niet veeleisend.”
  13. “Hij is liefdevol. (…) Juist. Clearly.”
  14. “Betrouwbaar?”
    – valt van haar stoel af van het lachen –
  15. “Juist.”
  16. “Recht van lijf en leden. Nee, dirty mind, ik wil hier geen beeld bij hebben.”
  17. “Shit. Mislukt.”
  18. “Het zou me niets verbazen als het een kleine, lelijke, bleke man is met een toupetje.”
  19. “Derden vinden hem een “leuke” man. Over het algemeen zijn aanhalingstekens geen goed teken. Al heeft meneer dat duidelijk niet door in al zijn onbescheidenheid.”
  20. “Je krijgt er geen spijt van. Oh darling, I think she does.”
  21. (…)
  22. “Wow. Just wow.”

Nu weet ik dat mensen afkraken op basis van hun contactadvertentie niet netjes en correct is, maar gelukkig ben ik zo politiek incorrect als maar kan. En come on, deze man vraagt er toch gewoon om? Wat een figuur. Maar ach, het maakte mijn zaterdagochtend in ieder geval zeer vermakelijk.