Lowlands 2011: sfeerverslag dag 2

Je moet er wat voor over hebben, vooral geduld, maar dan heb je ook wat. De mysterieuze Titty Twister. Van ver zie je de rode lichten, het vuur dat de lucht in geschoten wordt en de borden die verkondigen dat God ons allemaal haat. De Titty Twister werd gebracht als het grote mysterie van Lowlands 2011. Je kunt niet zien wat zich binnen afspeelt, je ziet vooral rook en felle lichten. De rij voor de ingang is zonder uitzondering lang, extreem lang. Het draagt allemaal bij aan de geheimzinnigheid. Dat de bar ook nog eens uit (naar mijn mening) een van de beste Tarantino films komt, From Dusk Till Dawn, voedt de hoge verwachting nog meer.

En je wordt niet teleurgesteld. Het is binnen vol, heet en zweterig. Binnen een paar minuten heb je al het eerste biertje over je heen gekregen en de barmannen zouden zo uit het rock ‘n roll tijdperk kunnen komen. De bar bestaat uit piano’s, er zijn paaldanseressen, de band ziet er uit alsof ze regelrecht uit een vampierenfilm komen en men draait Johnny Cash, afgewisseld met hardrock-karaoke sessies. Mensen die het lef hebben om op het podium te klimmen maar niet blijken te kunnen zingen, worden zonder pardon uitgejouwd. Dennis Weening en Sharon den Adel kunnen met hun vertolking van ‘Born to be Wild’ op onophoudelijk gejuich rekenen. Er wordt gerookt en gedronken, er zijn heftige pits en alle cliche nummers die voorbij komen, worden stuk voor stuk vals door het publiek meegeschreeuwd. Het is in de Titty Twister vies en vuig, en Elbow skippen was het meer dan waard.

Maar niet alleen in de Titty Twister was het vies en heet. De modder op het terrein was op deze tweede festivaldag nog niet verdwenen maar dat weerhield mensen er niet van om lekker in het gras te genieten van de zon. In de stromende regen kun je best lol hebben, maar de zon maakt het allemaal toch net iets leuker. Zonnebrillen beschermen de ogen en het brakke hoofd tegen de zon. Mensen doen iets rustiger aan. De kleding is viezer, de haren zijn al wat vettiger en de wallen zijn donkerder. Dat deed echter niets af aan de sfeer, die werd er eigenlijk alleen maar beter op. Het leek wel of de programmeurs wisten dat het op zaterdag zomers en zonnig werd. Er was genoeg te dansen, en Chef’ Special maakte het op een overvol, zwaar enthousiast Charlie-veld helemaal af met hun aanstekelijke zomernummers. En door wie er ‘s nachts nog steeds niet genoeg van had, werden de voeten kapot gedanst in de Grolsch op foute Eurodance nummers die herinneringen oproepen aan zomers die je je liever niet meer wilt herinneren.

Gepubliceerd op 22 augustus 2011 op festivalinfo.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s