Luie dynamo

Toen ik naar Utrecht verhuisde kwam ik er al snel achter dat je in deze stad niets bent zonder een fiets (of je moet een stel heel stevige benen hebben om elke dag in de bus te kunnen staan). Dus heb ik in Lombok een hele mooie zwarte omafiets op de kop getikt. Een omafiets was de eis, want ik wil nu eindelijk kunnen bellen op mn fiets zonder dat ik daardoor niet meer fatsoenlijk kan remmen. Ik ben dus in het trotse bezit van een zwarte omafiets die ik uit duizenden herken vanwege twee kabelsloten (respectievelijk felgeel en felrood).

Als echte Utrechtenaar ben ik nu een verstokt fietser en fiets ik door weer en wind. En daar treedt mijn probleem om.

Mijn omafiets is in het bezit van een ouderwets hippe dynamo, die heel trouw is… Totdat het regent. Mijn dynamo houdt niet van regen. Dit protest uit zich in luiheid en een zeer klagelijk gepiep. Nu is dit gepiep een goede compensatie voor de luiheid, want als mensen me niet zien aankomen, dan horen ze me wel aankomen. Toch ga ik morgen mn omafiets pimpen met nieuwerwetse knipperlichtjes-op-batterijen. Ik denk namelijk niet dat de politie onder de indruk zal zijn van mijn luie hard piepende dynamo…

Gepubliceerd op 14 november 2006 op sanye.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s