Recensie: Sara Kroos – Boheems

Sara staat bekend om haar oprechtheid en eerlijkheid. Dit resulteerde in openhartige interviews en conferences over haar ongelukkige jeugd en zelfmoordneigingen. Ze was dus meer dan het vrolijke meisje uit De Lama’s; ook was zij somber, iets wat in haar vorige cabaretshows vaak naar voren kwam.

In Boheems is daar niets meer van te merken. Sara danst, lacht, zingt, schreeuwt en of je nu wilt of niet, ze sleept je mee in haar vrolijkheid en enthousiasme. Met een podiumsetting die doet denken aan een gezellig kampvuur met vrienden (inclusief wijn) waan je je al snel bij Sara thuis, waar ze haar uiterste best doet om jou te entertainen maar waar ook plek is voor een openhartig gesprek. Want Sara is niet alleen maar een en al enthousiasme. Vrolijke, drukke nummers wisselt ze af met emotionele bekentenissen en gevoelige liedjes. De perfecte mix voor een goede cabaretshow.

Want een goede show is het. Misschien beter gezegd: een fantastische show! Ik ben een groot fan van cabaret, maar ik heb niet vaak zo’n buikpijn van het lachen gehad als tijdens Boheems. Sara blinkt uit in het humoristisch omschrijven van herkenbare situaties: haar vriendin die haar waarschijnlijk niet mag, de moeite die het kost om romantisch te zijn, je druk maken om onbelangrijke dingen… Een rode lijn door haar verhaal is een kwakzalver uit de Middeleeuwen die bezoek heeft gehad van drie geesten die in de toekomst kunnen kijken. Op deze wijze omschrijft Sara op een humoristische wijze onze huidige samenleving. Ontzettend hilarisch en herkenbaar met als hoogtepunt de geest van de Moed; vijf minuten na het einde van deze scene hoorde je nog steeds bulderend gelach en stiekem gegniffel.

Sara stelt zich ook kwetsbaar op met liedjes over haar grote liefde, haar angst dat haar dochtertje haar ooit stom gaat vinden en de angst voor het kwijtraken van haar geliefden. En juist deze kwetsbare moment maken deze show zo sterk: Sara is een sterke vrouw die geniet van het leven maar ook heel duidelijk de pijn die daarbij hoort accepteert. Ze is een genot om naar te kijken, ze ontroert maar zorgt er ook voor dat je de dag na de voorstelling nog steeds pijn in je buik hebt van het lachen!

Gepubliceerd op 19 november 2009 op ze.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s