Recensie: These New Puritans @ Bitterzoet, Amsterdam

Vier piepjonge mensen komen het podium op. Langzaam, dromerig en misschien lichtelijk onzeker. Als je niet beter zou weten, zou je het zoveelste jonge indiebandje verwachten. De lichten in de zaal gaan helemaal uit, de eerste geluiden van brekend glas klinken, en het idee van een indiebandje vliegt met de eerste drumslagen de zaal uit. Dit is niet zomaar een bandje, dit is These New Puritans.

Jack, George, Thomas en Sofie zijn zo jong dat je je afvraagt hoe zij zulke duistere, experimentele muziek kunnen maken. Over het genre waarin je de muziek van These New Puritans zou kunnen plaatsen, zou waarschijnlijk een hele encyclopedie geschreven kunnen worden. Misschien moet These New Puritans maar een heel nieuw genre worden. In het uur dat zij gisteren in Bitterzoet hun muziek ten gehore brachten, waren onder andere invloeden uit industrial, drum ’n bass, jazz, rock, klassiek, dancehall en rap te horen. Veel blazers en drums. Soms was het Editors-like, dan had het weer wat weg van Underworld of van Pink Floyd. Maar eigenlijk is het niet eerlijk om een poging te doen om de muziek van These New Puritans in een hokje te plaatsen. Ze staan er, ze maken geweldige, fascinerende muziek en het is veel meer een ervaring dan een regulier concert.

Maar, ze zijn wel jong. Hoe bevlogen ze ook op het podium staan en hoe goed met name de drummers George en Thomas ook zijn – hun drumkunsten bepalen elk nummer – , ze moeten nog veel leren. Iedere pauze tussen de nummers werd vergezeld door dezelfde sample van brekend glas en messen die geslepen werden. In eerste instantie leuk, want die geluiden zijn op het album op onder andere ‘Attack Music’ te horen. Maar het gaat vervelen. Net zoals de echo die continu achter Jack’s stem wordt geplaatst, ook als hij het publiek toespreekt. De opbouw van de setlist was ook niet erg sterk. Het concert begon krachtig, dreigend en eindigde op dezelfde manier. Daar tussenin stortte het compleet in. Een krachtig nummer als ‘Attack Music’ verloor compleet zijn kracht en betekenis, nu het in het enigszins saaie tussenstuk werd gespeeld. Dat is jammer, want het publiek verloor daarmee ook de aandacht. Het slechte lichtwerk en geluid in Bitterzoet hielp hier ook niet aan mee.

Ik heb These New Puritans in Paradiso gezien. Daar was het duister, dreigend en heftig. Het zijn stuk voor stuk multitalenten die fascinerende muziek maken. Maar die fascinatie was gisteren helaas ver te zoeken.

Gepubliceerd op 29 april 2010 op roarezine.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s