It’s good to be back

Is het toeval dat mijn eerste stuk op mijn nieuwe weblog over muziek gaat? Nee, ik denk het niet. Muziek is een heel krachtig middel dat niet alleen emoties losmaakt maar – althans in mijn geval – ook een bepaalde vorm van creativiteit aanwakkert. Ik loop al maandenlang rond met het idee om weer te beginnen met een weblog. Er is een nieuwe fase in mijn leven aangebroken waarbij ik het gevoel krijg steeds dichter bij mijzelf te komen, bij de persoon die ik daadwerkelijk ben. En bij die persoon hoort ook het schrijven van weblogstukjes, columns, artikelen… whatever.

Het gekke is dat ik heel graag weer wilde schrijven, maar er niets uit mijn vingers kwam. De weblog was aangemaakt, de tekst volgde niet. Tot afgelopen zaterdag, toen ik mezelf in een enigszins schimmig poppodium in het altijd deprimerende Zoetermeer bevond voor een optreden van coverband Dutch Floyd. Ik stond daar, wijntje in mijn hand en de armen van mijn lief om me heen, met mijn ogen dicht te luisteren naar een 28 minuten durende uitvoering van het altijd prachtigeΒ Shine On You Crazy Diamond. En opeens waren ze daar; net zoals vroeger, toen ik nog op sanye.nl en sannelith.nl schreef. De woorden in mijn hoofd, getriggerd door een gebeurtenis, die langzaam zinnen beginnen te vormen. En zinnen die samen een blog vormen. Een blog over hoe mooi het is om kippenvel te krijgen van een liedje; over hoe ik soms baal dat ik pas in de jaren tachtig geboren ben en daardoor nooit de kans heb gehad Pink Floyd live te zien; over wat muziek los kan maken, soms door slechts een mooie gitaarsolo.

Zaterdagavond kreeg ik weer de kriebels om te schrijven, zoals ik dat jaren geleden ook kreeg wanneer ik iets meemaakte of een anekdote zich in mijn hoofd vormde. Een reeks minder leuke gebeurtenissen zorgden ervoor dat ik mijn plezier in schrijven, en met name schrijven voor mijn weblog, verloor. Hierdoor stopte ik met bloggen op mijn kindje sanye.nl en deactiveerde ik mijn Twitter account. Het gaf rust. Ik ging fulltime werken en had het druk genoeg met andere dingen maar het schrijven bleef in mijn achterhoofd zitten.

Nu zijn de kriebels terug, aangewakkerd door een van de mooiste stukjes muziek uit de popgeschiedenis. Ik vind het fijn om weer te schrijven, mijn gedachten op papier te zetten en hopelijk zo nu en dan iemand aan het denken te zetten of juist aan het lachen te maken. It’s good to be back.