Mijn favoriete plekjes in Parijs

Afgelopen weekend togen mijn lief en ik naar het altijd mooie Parijs. Het is nu het derde jaar op rij dat ik vlak voor kerst naar Parijs ga en iedere keer vind ik het weer geweldig. De lichtjes, de mooie etalages, de kerstmarkt op de Champs-Élysées… Kerst is voor mij niet compleet als ik niet een paar dagen in Parijs heb doorgebracht. Hoewel ook wij verleid worden tot het bezoeken van een paar toeristische attracties (vorig jaar overwon ik mijn hoogtevrees door op de bovenste verdieping van de Eiffeltoren naar beneden te kijken), wandelen we het liefste gewoon rond. Zo voelen we ons toch een beetje locals en ontdekken we vaak de leukste plekken. En daarom, hier een paar van mijn favorieten.

Galeries Lafayette
40, Boulevard Hausmann
2013-12-21 17.51.002014-12-19 14.17.58

Het eerste waar ik naartoe ga als ik rond Kerst in Parijs ben, is Galeries Lafayette. Niet om te shoppen maar om te zien hoe de kerstboom er dit jaar uit ziet. Vorig jaar was hij blauw met bewegende poppen, dit jaar was het een omgekeerde kerstboom die vanaf de geweldige glazen koepel eindigde op het Dior-winkeltje. Als ik een foto heb gemaakt van de kerstboom, loop ik weer snel naar buiten want verder vind ik Lafayette te druk en te hysterisch. Vervolgens loop ik langs de etalages die ieder jaar weer een feest om te zien zijn met poppenshows en Efteling-esque liedjes, waarna ik helemaal in kerstsfeer ben en klaar ben voor alles wat Parijs te bieden heeft.

Fondation Louis Vuitton
8, Avenue de Mahatma Ghandi (Bois de Boulonge)
2014-12-21 12.54.432014-12-21 13.37.01

Gelegen in het Bois de Boulonge is dit museum zeker een bezoek waard, al is het maar voor de geweldige architectuur. Het museum is sinds oktober van dit jaar open en is een architectonisch hoogstandje. De op dat moment geëxposeerde kunst was iets te abstract naar mijn smaak, maar het is zeker geen straf om door het pand te dwalen en de trappen naar de verschillende dakterrassen te beklimmen en zo een geweldig uitzicht te hebben op Parijs en zakendistrict La Defense. Een tip: bezoek het museum niet als je haast hebt. In de rij staan, was een terugkerend fenomeen in dit museum: in de rij voor de kassa, in de rij voor de ingang, in de rij voor exposities. Maar goed, dan heb je wel alle tijd om je te vergapen aan het gebouw.

Centre Georges Pompidou
Place Georges-Pompidou
2014-12-20 15.24.122014-12-20 15.57.35
Een andere fijne plek voor moderne kunst is Centre Georges Pompidou. Op de vierde en de vijfde etage van dit bijzondere gebouw is het Musée national d’art moderne gevestigd en op de andere etages vonden ook verschillende exposities plaats, waaronder op dit moment een overzichtstentoonstelling van Jeff Koons. Naast dat er geweldige kunststukken te bewonderen zijn, hangt er ook een fijne, artistieke vibe in dit gebouw. Vergeet vooral ook niet om naar de fonteinen te gaan kijken die op het plein naast het gebouw staan! Overigens is het op de zesde verdieping gevestigde café ook een geval apart. Er hangt een (te) extreem hippe vibe die eigenlijk niet bij een cultureel centrum past: de serveersters lopen halfnaakt rond, ze draaien harde techno en voor een thee reken je zeven euro af. Een aparte ervaring maar niet per se een aanrader.

Frenchie to go
9, Rue de Nil
2014-12-19 15.04.28 2014-12-19 15.10.44

Hoewel dit geweldige barretje relatief dicht bij ons hotel lag, duurde het nog een hele tijd voordat wij het gevonden hadden. Het straatje waarin het gelegen is, werd niet genoemd op de kaart die we trouw met ons meesleepten, maar de zoektocht was meer dan de moeite waard. Lin schreef al eerder lovend over dit tentje en raadde het mij ook weer aan toen ik op Instagram om Parijs-tips vroeg. Het is een klein barretje waar ze geweldig fastfood (al doet deze term het eten niet echt eer aan) serveren met een goed glas wijn erbij en lekkere muziek op de achtergrond. Mijn tip? De bacon-sandwich met ei en Franse frietjes met gembermayonaise. Te lekker!

La Belle Hortense
31, Rue Vieille du Temple
2014-12-20 18.52.30
2014-12-20 18.51.58

Na een uurtje shoppen in een drukke winkelstraat in Marais is dit barretje (in diezelfde winkelstraat) een welkome afwisseling. Wijnbar en boekenwinkel in een, schenken ze hier heerlijke wijnen terwijl je ondertussen door prachtige fotoboeken of echte Franse klassiekers bladert en meeneuriet met Bob Dylan. Hoewel dit barretje midden in een drukke winkelstraat ligt en daarom voer voor toeristen lijkt, waren wij op dat moment de enige toeristen en bestond de rest van de klanten uit hippe Parijzenaren. Een heerlijk rustpunt terwijl buiten de mensen gehaast, met volle tassen in hun handen, voorbij rennen.

Nog meer tips?

  • Wij sliepen afgelopen weekend in Hotel Antin Trinite. Een eenvoudig maar knus hotel met een heerlijke douche en een fijn bed, gelegen op een geweldige locatie.
  • Steek bij het Louvre de Seine over en struin door de wijk Saint Germain. Deze wijk zit vol met kleine antiekwinkeltjes, antiquairs en andere geweldige winkeltjes en barretjes. Als je vervolgens in de richting van de Notre Dame loopt, doorkruis je ook de wijk Quartier Latin die net zo geweldig is om doorheen te lopen. Echt de moeite waard om een zaterdagochtend door te brengen.
  • De kerstmarkt op de Champs-Élysées. Druk, toeristisch en commercieel maar ook ultiem om in kerstsferen te komen. Koop een bekertje glühwein en een zakje marron chaud en wentel je in alle kerst-kitsch. Overigens zijn er binnen deze kerstmarkt twee aparte mini-marktjes (steeds op een andere plek) die zeker wel de moeite waard zijn: eentje waar unieke, handgemaakte objecten te vinden zijn en eentje waar delicatessen worden verkocht en lekkere wijnen en champagne worden geschonken.
  • Cafe Paris-London (16, Place Madeleine). Soms per toeval en soms ook niet heb ik hier de afgelopen drie jaar geluncht. Het is geen bijzonder cafe, maar het heeft een fijn terras (met hele sterke warmtelampen) waarbij je erg goed mensen kunt kijken. Het eten is goed en de wijn is lekker en dan ben ik al snel tevreden.
Advertenties

De wereld van De Zestienjarige

fb360127a0b8b504fd89589019841a28

Een jaar geleden was ik newly single, had ik net een nieuwe woning in Haarlem en zag ik mijn leven als één lange Sex and the City aflevering. Althans, zo zag het er in mijn gedachten uit. Eigenlijk bestond mijn leven vooral uit werken (en dan niet die twee uurtjes die Carrie per dag achter haar laptop zit) en ’s avonds op de bank in mijn joggingbroek chips eten terwijl ik de zoveelste herhaling van Geordie Shore kijk. Niet heel spectaculair dus.

En toen kwam ik de liefde van mijn leven tegen. Een jaar later heb ik mijn studiootje in Haarlem verwisseld voor een groot appartement in Delft maar eet ik nog steeds in mijn joggingbroek chips op de bank terwijl ik Geordie Shore kijk, maar dan wel met een zestienjarige tiener naast me. That’s right ladies and gentlemen: ik, 28 jaar, vrouw van de wereld (kuch) ben stiefmoeder van de twee tienerzoons van mijn lief. De oudste, met wie ik tot zijn grote hilariteit qua leeftijd minder scheel dan met mijn lief, woont fulltime bij ons. Het is voer voor veel verwonderde blikken en ‘Hou oud is ‘ie!?’-vragen als ik casual vertel over mijn stiefmoeder-schap.

Dus, in plaats van dat ik als single de duistere hoeken van het nachtleven in de Randstad verken of als volleerd ervaringsdeskundige mezelf Tinder-RSI bezorg, leer ik opeens hele andere levenswijsheden in de categorie ‘Welkom in de wereld van De Zestienjarige’.

  • Als zestienjarige ben je het middelpunt van de wereld. Overal en altijd. En heb je huisslaven. Ook als deze huisslaven (lees: mijn lief en ik) daar heel anders over denken en voor de zoveelste keer zuchtend het bestek, servies en alle andere spullen opruimen die De Zestienjarige heeft laten slingeren.
  • De kamer van De Zestienjarige is zijn domein en hoeft daarom niet opgeruimd te worden. Vieze kleding wordt gewoon onder het bed geschoven, lege flessen frisdrank onder het bureau. Ik twijfel er niet aan dat er hier en daar een nog niet ontdekte bacteriecultuur zich aan het ontwikkelen is. Er is alleen één moment wanneer er wel grote paniek is: als zijn voetbalshirt niet op tijd gewassen is omdat het dagenlang onder zijn bed gelegen heeft. Mag u één keer raden wie daar de schuld van krijgt.
  • In het kader van ‘Alles is voor Bassie’: al het eten in huis is voor de Zestienjarige. Dat wij soms ook graag wat willen eten, is verder niet relevant.
  • Alles is ‘LOL’. Ook als iets eigenlijk helemaal niet grappig is.
  • Het is essentieel dat De Zestienjarige iedere dag, van ’s ochtends tot ’s avonds, een smartphone aan zijn hand heeft geplakt die zonder onderbreking YouTube filmpjes afspeelt. En dan hebben we het niet over schattige kattenfilmpjes. Nee, was het leven maar zo mooi.
  • School is stom. Iedere dag weer. En dat rechtvaardigt dat De Zestienjarige net zolang zuchtend, sloffend, steunend en kreunend door het huis sjokt totdat iemand bereid is naar zijn verhalen te luisteren.
  • De Zestienjarige is de stoerste van allemaal. Behalve als het storm en onweert.
  • Naar de McDonalds of een All you can Eat restaurant als je zestien wordt? Echt niet. De Zestienjarige wenst fruits de mer te eten bij Hotel New York.
  • Het wegbrengen van de vuilniszak is het zwaarste wat De Zestienjarige ooit heeft moeten doen.

Maar wat ook de wereld van De Zestienjarige is? Op zaterdagavond een kommetje met zelfgekocht chocolade kruidnoten op de tafel zetten met een ‘Enjoy’-briefje erbij en op zondagochtend op de slaapkamerdeur kloppen om ons een pot thee te brengen en te vragen of wij ook tosti’s willen. En dat maakt dat De Zestienjarige eigenlijk heel erg meevalt als huisgenoot. Je moet gewoon een goede set oordoppen en een secret stash aan eten hebben.

 

Home is whenever I’m with you

10632388_1456922604581331_1533904291_n10654957_360381687458423_128745845_n

In de afgelopen acht jaar ben ik zeven keer verhuisd en in het laatste jaar zelfs twee keer. Je zou denken dat ik een expert bent in het inpakken van dozen en het uit- en in elkaar schroeven van Ikea-meubels. Dat laatste klopt, ik ken ook blind de route in de Ikea’s hier in de buurt. Het inpakken van dozen is echter niet een van mijn kernkwaliteiten; iedere keer vind ik het weer lastig om mijn hele leven in dozen te stoppen. Het ziet zo troosteloos uit en het maakt me altijd verdrietig. Weer een plek verlaten, weer een spannend nieuw avontuur aangaan.

De eerste keer was ik twintig jaar en verhuisde ik van mijn ouderlijk huis in de provincie naar een zolder in een studentenhuis in Utrecht die alleen te bereiken was via een levensgevaarlijke wenteltrap en met een huisgenoot die zombiefilms regisseerde. Vervolgens verhuisde ik naar een studentenhuis waar ik twee kamers deelde met mijn toenmalige vriendje en wij een huisgenoot hadden die niet bekend was met het begrip boundaries. In een moment van verstandsverbijstering verhuisden we vervolgens naar een anti-kraak woning in IJmuiden (like, seriously?) waaruit ik heel snel wegvluchtte naar Haarlem waar ik uiteindelijk in drie verschillende, geweldige appartementen heb gewoond.

Ik kan snel wennen aan een nieuwe plek en aan een nieuwe stad. Sinds twee maanden ben ik weg uit mijn geliefde Haarlem en voor mijn grote liefde verhuisd naar Delft waar hij al een appartement had. Maar in plaats van dat ik bij mijn geliefde introk, stond hij er op dat wij zijn appartement samen opnieuw gingen inrichten, zodat het ook meteen mijn huis was en niet alleen dat van hem. En zo geschiedde: we combineerden zijn geweldig grote eettafel met mijn ultiem fijne bank, en zetten onze kasten naast elkaar alsof het nooit anders geweest is. We maakten van het balkon een wintertuin en plunderden Ikea voor nieuwe leuke spulletjes. We vierden onze verloving en mijn verhuizing samen met onze families en liefste vrienden en lieten mensen zich vergapen aan het geweldige uitzicht dat wij over Delft hebben.

Ik houd van dit huis en het gezin dat wij er in vormen. Ik houd van de blauwe muren van onze wintertuin, de stapels fotoboeken, onze grote eettafel waar altijd verse bloemen op staan, de vensterbank waar ik uren in kan zitten met een glas wijn, het gestoei van mijn geliefde met zijn zestienjarige zoon, het spoor van spullen wat laatstgenoemde achter zich laat (hoe irritant ik dat soms ook vind), de prachtige luchten die te zien zijn vanuit de woonkamer, de koelkast vol met foto’s, de plank vol met kookboeken waar we nooit uit koken… Alles is geweldig en misschien is dit wel de eerste keer in de afgelopen acht jaar dat ik me volledig op mijn gemak en thuis voel. Mijn geliefde is nu een paar dagen op zakenreis en de puber en ik zijn met z’n tweetjes. Het is fijn om te merken hoe gemakkelijk dat gaat, alsof het al jaren zo gaat. We eten samen, dollen wat, kletsen wat, ik probeer hem wat huishoudelijke klusjes te laten doen en verder doen we allebei ons eigen ding. Zoals het zou moeten zijn, volledig at ease.

En na de afgelopen jaren, is dit precies wat ik nodig heb en de rest van mijn leven wil hebben. Een fijne gedachte.

Goede dingen [Week 15, 2014]

  • ‘Why you should never ever, ever get a tattoo (but having a baby is fine’ van The Ugly Volvo. Ik heb helemaal in een deuk gelegen bij dit hilarische artikel over de bezwaren tegen het nemen van een tattoo die net zo gemakkelijk op het hebben van een kind toegepast kunnen worden. Hoewel ik graag allebei wil (in het geval van een tattoo een tweede, ik ben al de trotse eigenaar van eentje) moet ik zeggen dat ik na het lezen van dit artikel toch meer voel voor een tattoo dan voor een baby.
  • Mijn portfolio staat eindelijk online. Ik heb de afgelopen weken ontzettend veel plezier beleefd aan het doorlezen van al mijn oude blogposts en artikelen die ik ooit (in een ver verleden) geschreven heb. Artikelen waar ik trots op ben, die een bepaalde betekenis hebben of die ik gewoon leuk vind, heb ik op de portfolio pagina gedeeld. Als leesplezier voor jullie, als motivatie voor mezelf.
  • De laatste maanden heb ik heel veel stress ervaren waardoor ik wat kilo’s ben kwijt geraakt. Nu vind ik dat zelf geen overbodige luxe dus dat houd ik graag zo. Nu mijn gekneusde enkel weer genezen is, kan ik eindelijk weer sporten en dus hang ik met extreem veel plezier weer vier keer per week in de gewichten (langzaam opbouwen is niet aan mij besteed, ik ben gek op trainen) en loop ik hard. Toch is een artikel als dit op NSMBL.nl over gezond afvallen nooit een overbodige luxe. Alleen dat puntje over het afzweren van alcohol… dat negeer ik gewoon vakkundig.
  • Verliefd zijn. Is. Zo. Fijn. Echt. Proberen elkaar iedere dag te zien. Uren op een terras zitten, wijn drinken en toekomstplannen maken of fantaseren over hoe onze eventuele bruiloft er uit gaat zien en wie we dan zouden uitnodigen. Het ritueel van iedere ochtend samen thee drinken, hoe vroeg hij ook de deur uit gaat. Iedere avond samen Scandal kijken. Samen door musea dwalen. Zomerplannen maken. I love it.
  • Couscous met Varkenshaas. Mijn lief en ik proberen zoveel mogelijk iedere avond samen te koken, en dan bij voorkeur een recept uit een kookboek of uit de Allerhande. Wijntje erbij, dag doornemen en ondertussen heerlijk eten bereiden. Afgelopen week aten we couscous met varkenshaas. Met name de couscous was verrukkelijk. Jammer alleen dat couscous niet glutenvrij is en ik daarna dus gezegend ben met een pijnlijke buik. Maar deze couscous is het waard.
  • En als afsluiter van deze week en als begin van hopelijk een heel mooi weekend: Dana Williams en Leighton Meester die samen ‘Dreams’ van Fleetwood Mac zingen. Sowieso een heel mooi liedje. Maar deze cover is gewoon prachtig. En voorzover dat nog mogelijk is, ben ik nog net iets meer verliefd geworden op Leighton Meester (mijn nummer 1 girlcrush):

Fijn weekend!

Een groots en meeslepend leven

Laatst kwam ik deze uitspraak ergens tegen, volgens mij was het de titel van een boek. Een groots en meeslepend leven… wie wil dat nu niet? We zijn maar relatief weinig jaren op deze aardbol en wil niet iedereen op zijn sterfbed kunnen vertellen hoe geweldig, spectaculair en fantastisch zijn leven was? Niemand wil terugkijken op een saai en onbenullig leven. En alsof dat nog niet genoeg is, word je op Facebook en Instagram overspoeld met (altijd perfect gelukte) foto’s van mensen die hun droom leven, naar de meest fantastische feestjes gaan, er altijd fantastisch uit zien en de meest geweldige reizen en stedentrips maken. De druk is hoog.

Een paar jaar geleden was ik – net uit een lange, moeilijke relatie en zonder echt een studententijd beleefd te hebben – ervan overtuigd dat ook ik een groots en meeslepend leven moest hebben. Ik had het enigszins bekrompen Limburg achter me gelaten en woonde nu in de grote Randstad waar de mogelijkheden onbegrensd waren. Dus ging ik los. Ik maakte geen grote reizen, maar ging wel leven volgens het Eat, sleep, rave, repeat (link) principe met soms ontzettend domme besluiten van dien. Want dat was mijn idee van een groots en meeslepend leven. Ik had grootse plannen waar nooit wat van terecht kwam en die iedere week (of dag) wijzigden. Had ik het naar mijn zin? Absoluut. Werd ik er echt gelukkig van? Absoluut niet.

Nu, een paar jaar later, lees ik de weblogs terug die ik in die tijd schreef op mijn toenmalige weblogs (een openbare en een meer afgeschermd). Ik zie daarin geen meisje met een groots en meeslepend leven, maar vooral iemand die totaal geen idee heeft wat ze wil en die misschien ook wel enigszins labiel is. Ja hoor, ze heeft het naar haar zin en zal die tijd ook vast nodig hebben, maar een groots en meeslepend leven? Niet bepaald.

Wat mijn idee dan wel is van een groots en meeslepend leven? Een leven waar jij op je sterfbed met tevredenheid op terug kunt kijken en waarbij je tevreden kunt stellen dat je daadwerkelijk geleefd hebt. Of dat nu een leven is vol feestjes en high society of een leven thuis, perfect gelukkig met je gezinnetje. Volgens mij leef je een groots leven wanneer je de dingen doet die jij wilt doen, en niet omdat anderen willen dat je dat doet of omdat je meent dat je het zo moet leiden.

Ik durf op dit moment te zeggen dat mijn leven groots en meeslepend is. Waarom? Omdat ik in jaren niet zo gelukkig ben geweest, ik in jaren niet zo veel lol heb gehad en ik nu daadwerkelijk mezelf ben. Ik ben madly in love met de leukste man ter wereld en ons leven samen is heel erg goed. We dansen onze voeten stuk op feestjes, hebben veel te veel festivalkaartjes voor deze zomer en maken grootse toekomstplannen in de kroeg. Daar tegenover staat ook het samen in bed met een glas wijn series kijken of ons ochtendritueel van samen een kop thee drinken, hoe vroeg het ook is. Ik doe dingen die ik leuk vind en heb een geweldige groep vrienden om me heen maar heb ook nog genoeg om over te dromen.

Voor de buitenwereld net zo excited als de instagram accounts vol perstrips, society feestjes en intellectueel culturele dingen? Misschien niet. Maar ik zou mijn leven niet anders willen leven, want ik heb mijn rust en mijn geluk gevonden. En dat is volgens mij de kern van groots en meeslepend leven.