Nothing Else Matters: Goodbye 2014

Oudjaarsdag vind ik een van de leukste dagen van het jaar. Niet omdat het oudjaarsdag is, niet vanwege het vuurwerk dat je doet geloven dat je in een oorlogsgebied woont en ook niet vanwege de oliebollen die tijdens de eerste hap nog lekker smaken maar daarna misselijkmakend worden.

Nee, oudjaarsdag is de laatste dag van de Top 2000, de dag van de laatste 266 liedjes. Hoewel de afgelopen dagen ook al juweeltjes voorbij kwamen, vind ik de laatste dag toch altijd bijzonder. Er zitten zo’n mooie nummers tussen en de meeste kan ik (meestal luidkeels, soms fonetisch) mee zingen. ‘Rolling in the Deep’ van Adele wordt opgevolgd door het snoeiharde ‘Killing in the Name’ van Rage against the Machine en tussen twee van de mooiste liedjes ooit (‘Comfortably Numb’ en ‘Wish you were here’ van Pink Floyd) zit het bijna net zo mooie ‘Piano Man’ van Billy Joel. Puur genieten.

Ieder nummer kan ik ieder moment van het jaar op Spotify luisteren, maar toch is de Top 2000 bijzonder. Het is het gevoel en de sfeer dat het speciaal maakt. Zo speciaal dat mijn Oudjaarsavond (tot grote afschuw van mijn twee stief-tieners) niet bestaat uit het kijken van oudjaarsconferences of showprogramma’s maar uit het luisteren van de Top 2000 totdat de laatste klanken van Hotel California zijn weggestorven en het vuurwerk begint.

Ondertussen drink ik lekker champagne, eet zo nu en dan een oliebol (want man, wat zijn ze lekker) en kijk ik nog maar eens naar mijn lief die mij het afgelopen jaar zo gelukkig heeft gemaakt. Mijn 2014 was een rollercoaster met minder mooie gebeurtenissen (het verliezen van mijn baan en de bijbehorende mentale dip) maar vooral met heel veel mooie dingen (mijn verloving, samenwonen).

Ik maak geen goede voornemens, zoals stoppen met roken (dat is tot nu toe nog nooit gelukt) of minder drinken (zie roken), maar wat ik mezelf wel voorneem, is om net zo voor mezelf en mijn geluk te kiezen als ik het afgelopen jaar heb gedaan en te proberen daar nog net een schepje bovenop te doen. En uiteraard op 31 december weer met een glas champagne in mijn hand naar de Top 2000 te luisteren.

En als eindejaarskadootje een van mijn favoriete liedjes uit de Top 2000 (op uiteraard alle nummers van Muse en Pink Floyd na):

Advertenties