Man zkt. vrouw zonder zelfrespect

 

Man, acad. 63 jaar, gepensioneerd manager, zakelijk nog een beetje busy, in goede doen, (nog) gevangen in een andere ongelukkige relatie (dus nog even gebonden), zoekt aantrekkelijke, lieve, intelligente, tenminste hbo denkniveau, (aanzienlijk) jongere vrouw voor in eerste instantie gezelligheid, goed gesprek, erotiek, wederzijdse aandacht, goede lunch etc. Naderhand theaterbezoek etc. Indien het klikt uitzicht op duurzame relatie. Ik ben liefdevol, empatisch, zorgzaam, betrouwbaar maar ook sportief en mannelijk. Zie er jonger uit dan mijn leeftijd, 1.85 cm, goed postuur, recht van lijf en leden. Derden zeggen (beetje onbescheiden) mij een “leuke” man te vinden. Discretie gevraagd en geboden. Spreekt je dit aan schrijf mij dan, bij voorkeur met foto. Je krijgt er geen spijt van.

Geen betere weekendbesteding dan vergezeld door thee en fijne muziek samen met mijn lief de zaterdagkranten door te spitten. Ik houd van het Volkskrant Magazine, de Sir Edmund en de economische achtergrondartikelen in de NRC. Maar mijn grote favoriet zijn – naast de restaurantrecensies van Mac van Dinther – de contactadvertenties.

Oh, de contactadvertenties… how they make my day. Van een man die zichzelf een loser en egoïst noemt en daarom een vrouw zonder problemen wil tot een man die zichzelf zo geweldig vindt dat hij niet snapt waarom hij alleen is (well, I do). Ik vind ze hilarisch. Ook de Pier Ebbinge Relationship advertenties vind ik altijd prima vermaak met rijke welgestelde mensen die altijd stijlvol, cultureelverantwoord en geliefd door hun omgeving zijn. Briljant.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen contactadvertenties en mensen die er gebruik van maken. Het is wel een ouderwetse verademing tussen de lexa.nl-profielen en Tinder-madness van tegenwoordig. Maar met het bovenstaande juweeltje dat ik afgelopen weekend in de Volkskrant vond, is zoveel mis dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Dus bij deze mijn gedachten bij het lezen van dit stukje proza:

  1. “…”
  2. Seriously?
  3. “…”
  4. “Bestaan deze mensen echt? Wow.”
  5. “Ik krijg de kriebels van mensen die zichzelf als nog een beetje busy omschrijven. Ik krijg er onderwereld / vastgoedfraude / vrouwenhandel / witwas / maffiosi ideeën van. Dat is waarschijnlijk de reden dat hij kiest voor een achteraf rubriekje in de krant en niet voor een openbaar-met-foto-internet-dating-profiel.”
  6. “Oh wacht. Hij is nog ‘gevangen in een ongelukkige relatie’.”
  7. “(…)”
  8. “Wow.”
  9. “Bizar dat je zo graag vreemd wilt gaan dat je er een advertentie voor moet plaatsen. Second Love is natuurlijk geen optie, want hij is nog een beetje busy.”
  10. “Zou (de familie van) zijn vrouw rijk en machtig zijn, dat hij niet de ballen en het fatsoen heeft om bij haar weg te gaan?”
  11. “Of kijk ik nu te veel Gossip Girl?”
  12. “Gelukkig is hij absoluut niet veeleisend.”
  13. “Hij is liefdevol. (…) Juist. Clearly.”
  14. “Betrouwbaar?”
    – valt van haar stoel af van het lachen –
  15. “Juist.”
  16. “Recht van lijf en leden. Nee, dirty mind, ik wil hier geen beeld bij hebben.”
  17. “Shit. Mislukt.”
  18. “Het zou me niets verbazen als het een kleine, lelijke, bleke man is met een toupetje.”
  19. “Derden vinden hem een “leuke” man. Over het algemeen zijn aanhalingstekens geen goed teken. Al heeft meneer dat duidelijk niet door in al zijn onbescheidenheid.”
  20. “Je krijgt er geen spijt van. Oh darling, I think she does.”
  21. (…)
  22. “Wow. Just wow.”

Nu weet ik dat mensen afkraken op basis van hun contactadvertentie niet netjes en correct is, maar gelukkig ben ik zo politiek incorrect als maar kan. En come on, deze man vraagt er toch gewoon om? Wat een figuur. Maar ach, het maakte mijn zaterdagochtend in ieder geval zeer vermakelijk.